Friday, May 8, 2009
Bulilit, Bulilit
Ang cute talaga ng batang 'to! Hehehe. Ang cute ng buong commercial nito. Fave ko nga 'to eh. Hihihi. Dahil dito, sumikat na ang Camella Homes. Hahahaha. Kaya eto ang cute na cute na video with cute na batang si Cha Cha Canete. Sabagay, hindi naman ako magtataka kung cute ang batang 'to. Cha Cha ang pangalan eh. Ang mga taong sa Cha nagsisimula ang pangalan, cute talaga eh! Hahahahaha. Ang kumontra, hindi cute! Hahahaha.
A Time For Everything
and a season for every activity under heaven:
a time to be born and a time to die,
a time to plant and a time to uproot,
a time to kill and a time to heal,
a time to tear down and a time to build,
a time to weep and a time to laugh,
a time to mourn and a time to dance,
a time to scatter stones and a time to gather them,
a time to embrace and a time to refrain,
a time to search and a time to give up,
a time to keep and a time to throw away,
a time to tear and a time to mend,
a time to be silent and a time to speak,
a time to love and a time to hate,
a time for war and a time for peace.
Ecclesiastes 3:1-8
"The secret to peace with God is to discover, accept and appreciate God's perfect timing."
Hindi ko alam kung paano ko sisimulan 'to sa totoo lang. Bigla na lang kasi 'tong pumasok sa utak ko kaya eto, shine-share ko sa inyo 'yang Bible verse na 'yan. Mukha lang naman akong hindi nagbabasa ng Bible pero nagbabasa naman ako kahit papaano, kahit marami akong kasalanan, alam ko.
Pero tama there is a time for everything. Ngayon ko lang ulit naalala eh. Muntik ko na makalimutan. Naalala ko gumawa pa ko ng artwork kuno para sa Humanities subject ko(which feels like years ago) na eto 'yung ginamit kong theme eh. Ang title 'Its Own Time'. Pinicture-an pa nga ni Josette 'yun eh. Kaso madalian ko ginawa 'yun kaya medyo corny siya. Hahahaha.
A time for everything. Marami akong naalala sa phrase na 'yan. 'Yung mga time na nag-build ako at sinira ko rin. Kung anu-ano 'yun? Marami eh. Never mind na lang. Hahahaha. Joke. Tulad ng pag-aaral ko...maayos kaya ang pag-aaral ko dati. As in. Masaya naman. Nae-enjoy ko. Pero dumating 'yung time na nagsawa ako sa routine ko. Parang hindi na kinaya ng sistema ko. Masasabi ko rin namang oo, sinadya ko 'yung mga nangyari. Hinayaan kong mawala 'yun. Bumitiw(o bumitaw ba?) ako. Bakit? Siguro habang binabasa niyo 'to 'yun ang iniisip niyo. Kung hindi, e di fine, hindi. Pero sasabihin ko pa rin.
Gusto ko kasi ng bago sa buhay ko. Simple. Parang nalugmok na kasi ako noon sa self-doubt. Nawalan na rin ako ng confidence sa sarili ko. At paano ka naman makakabuo ng bago kung hindi mo sisirain diba? Tama naman diba? Gusto ko lang ibalik 'yung sarili ko...para kasing nawawala.
At ngayon, nagsisimula na ulit akong buuin 'yung sarili ko at kung anu-ano pa, pero syempre hindi baby. Hahahaha. This time, ayoko nang sirain ulit. Mahirap pala kapag nag-uumpisa ulit.
Wednesday, May 6, 2009
I HATE PMS
PMS is Pre-Menstrual Syndrome. I know every girl goes through this every month. Lalo na ko. It's either super sungit ko or super depressed to the point na kailangan ko talagang umiyak. Ayoko man gawin 'yun, hindi ko mapigilan. Mahirap. Minsan naiinis ako for no reason at all. At hindi lang ako ang kawawa. Kawawa 'yung mga kaibigan ko at mga kasama ko sa bahay. Kailangan nilang mag-cope sa mood ko. Ayoko man mainis, pero naiinis talaga ko. Hindi ko talaga mapigilan. Kaya ayoko mag-boyfriend kasi magiging kawawa din siya kapag ako sinumpong.
Meron one time, matagal na 'to eh. Super nasungitan ko ata talaga si Josette noon. Hehehe. Sorry. Kasama din doon ang Pakwans syempre. Sila 'yung palagi ko kasama eh. Kung sino 'yung palagi kong kasama, 'yun ang pinaka-kawawa sa lahat eh.
Tapos meron din 'yung tipong sobrang depressed ko na nga, magpi-PMS pa ako. Nakakaloka 'yun. 'Yun ata 'yung mga times na nakita ako ng Pakwans na umiyak. 'Yun din 'yung times na unbearable akong kasama. Kapag ganoon hindi ko sila kinikibo eh. Kasi kapag nagsalita ako baka sungitan ko lang sila or may masabi lang ako na kung ano.
Buti na lang napagtiisan niyo ko noon. At sa mga susunod pa.
And for that, I hate PMS. I know hate is a strong word, but I really hate it.
Meron one time, matagal na 'to eh. Super nasungitan ko ata talaga si Josette noon. Hehehe. Sorry. Kasama din doon ang Pakwans syempre. Sila 'yung palagi ko kasama eh. Kung sino 'yung palagi kong kasama, 'yun ang pinaka-kawawa sa lahat eh.
Tapos meron din 'yung tipong sobrang depressed ko na nga, magpi-PMS pa ako. Nakakaloka 'yun. 'Yun ata 'yung mga times na nakita ako ng Pakwans na umiyak. 'Yun din 'yung times na unbearable akong kasama. Kapag ganoon hindi ko sila kinikibo eh. Kasi kapag nagsalita ako baka sungitan ko lang sila or may masabi lang ako na kung ano.
Buti na lang napagtiisan niyo ko noon. At sa mga susunod pa.
And for that, I hate PMS. I know hate is a strong word, but I really hate it.
Subscribe to:
Posts (Atom)