Saturday, February 28, 2009

Valentine (Piano Cover)

At dahil desperada talaga kong maglagay ng piano cover ng Valentine sa blog ko eh...heto na siya:


Friday, February 27, 2009

Balik Highschool

Kanina pinanood namin 'yung JS Prom sa UE. At 'yun. Na-miss ko tuloy noong high school ako. Buti pa dati madali lang buhay. Pumasok ka lang araw-araw, keri na. Eh sa college? Jusmio. Samu't saring problema. Pero okay pa rin kasi doon ko nakilala ang mga kaibigan ko.


Marami din magagandang gowns akong nakita doon. At dun sa pagrampa nila sa red carpet with matching kanta na My Valentine, kinilig talaga ko para sa kanila.=)


Kaso may mga chorva dun eh. Eh kumusta 'yung lalaki iniiwan 'yung ka-partner niyang babae. O sige. Mauna ka na. Echuserong mga 'yun. Madali kasi talagang maglakad ng naka-heels eh. Lalo na kapag mahaba 'yung gown mo. Madali talaga eh. Para saan pa 'yung partner niya kung nang-iiwan lang din. Badtrip. Tapos may mga shungers din na babae. Hindi alam kung sino 'yung pa-partner-an. Kawawa tuloy 'yung isa doon kanina.


Oh well. Dapat pala dinala ko 'yung pink kong gown doon eh para nakalibre ako ng pagkain. Nakakagutom kaya manood. Hahahaha. Tapos gusto ko talaga ng baked mac o kaya lasagna. Hahahaha.


Ang ayoko lang doon sa prom nila eh 'yung venue at 'yung dapat blue or pink lang ang gown. Korni.


Pero kinikilig talaga ko para sa kanila. Hehe.

Broken Hearts Parade - Good Charlotte

Broken Hearts Parade
Good Charlotte

We got problems, we don't know how to solve them
Everywhere we go, we got some skeletons that follow
We got baggage, you know we're gonna drag it
Everywhere we go, for everyone to see

In the broken hearts parade
And I putting my heart out on display there's no
Masquerade, Just a funeral march for love today
The band strikes up and they're playing our song
Dressed in black and we're singing along, to the
Broken hearts parade
And I've never been better then I am today

You got a question: How do we get it started?
I got an answer: Let go of your heart and
Love it, live it, leave it and get into it
If you wanna start it, this is how you do it

In the broken hearts parade
And I putting my heart out on display there's no,
Masquerade, just a funeral march for love today
The band strikes up and they're playing our song
Dressed in black and we're singing along, to the
Broken hearts parade
And I've never been better then I am today

I used to lie awake at night and wonder when she's coming home
It used to be so hard to wake up everyday

The broken hearts parade
And we're putting our hearts out on display there's no,
Masquerade, just a funeral march for love today
The band strikes up and they're playing our song
Dressed in black and we're singing along, to the
Broken hearts parade
And I've never been better then I am today

March on to the soul
The beating of a broken heart
Stop put the rhythm to fall
To the beating of a broken heart

_____________________________________________________________________________________


Emo ba? Hahahaha. Feeling ko kasi ang emo eh. Pero maganda siya pati 'yung tunog. Pakinggan niyo na lang sa playlist ko.=)

Thursday, February 26, 2009

Gusto ko lamang sa buhay ay...

Matagal yata akong hindi nakapag-post ah. Eh kasi naman inaasikaso ko 'yung bagong layout ko nung mga nakaraang araw. At dahil na-miss ko mag-post...taralets bagets, let's get it on! Hahahaha.


Unang-una. Sa mga trip na trip magtanong, yes, may natapos. At syempre meron din nagsimula. Ayan ang epekto ng deadline. Pero it doesn't mean na wala na. Na-gets niyo ba? Hahahaha. Sana na-gets niyo 'yun. Actually, 'yang deadline na 'yan, ang epekto sa akin niyan siguro ay ang pag-iiba ng focus. It doesn't work like this, then I'll let it go. Bahala ka na. Pero hindi ibig sabihin na I gave up. Magkaibang chorva 'yun. Although it makes me sad like that, wala naman akong magagawa eh. At kung meron pa kayong trip malaman, see posters and print ads for details. Hahahaha. Joke lang. Free magtanong sa akin noh.=) Basta 'wag lang tungkol sa AC206. Hahahaha.


"Love dies when it ceases to hope nor fear."



Sa mga nagtatanong kung okay ba ako eh eto lang masasabi ko: masaya naman ako. Kahapon medyo depressed pero okay na ko ngayon. At epal. Magastos kapag ako ang nade-depress eh. Badtrip. Hahahaha.


Alam niyo ba? Napanood ko sa lumang movie ni Aga at Claudine(hindi ko alam title eh) na nakaka-cancer pala ang stress at depression kasi daw nako-confuse daw ang cells ng mga tao kapag ganoon. Shocks. Kailangan ilabas itey.


Hindi ako absent dahil pinagalitan ako noh. Mga adik kayo. Kalokohang teorya. Hahahaha.


Kanina, habang pauwi kami ni Ciel, iniisip ko kung anung gagawin ko sa buhay ko eh. At eto naisip ko siguro dapat nga akong lumipat. 'Yung malayo sa tukso. Hahahaha. At yes, kanina nasabi ko na sa mga magulang ko. Wala naman silang sinabi. Tinanong pa nga ako ng kapatid ko kung anong course ang kukunin ko doon eh. Eh di sinabi ko Accountancy. Biglang sabi ng Nanay ko, "Akala ko ba ayaw mo na ng course mo?" Sabi ko, "Eh di ba ayaw niyo naman mag-shift ako?" Sagot naman ni Papa(na ikinagulat ko), "Ikaw kung anung gusto mo..kung gusto mo mag-shift." Oh well, sosyalin noh? Kasi kahit minsan nagkakagalit-galit kami, we're still afraid to lose each other. Nakanaman. Hahahaha. Parang love lang.=)


So eto iniisip ko nga. Pero mukhang I will stick to my decision kapag nagkataon. Gusto ko ng mga bagong mukha, bagong gagawin, bagong environment. Nakakasawa kasi eh.


Kanina nga, noong pauwi na ko, nakita ko 'yung kaibigan ko. Si Raymond. He belongs to the third sex. Pero wa pakels ako doon, marami kasi akong friends na ganoon eh. Dati naaalala ko nagti-teacher-teacher-an lang kami. Ngayon teacher na talaga siya. Kasama nga niya kanina 'yung mga estudyante niya eh. Back to dati, si Mama kasi binibili niya kami ng blackboard(na green naman talaga) para maengganyo kami magsulat. Bale 'yun 'yung board namin tapos 'yung teacher namin si Raymond. Mga bandang 8 palang(hindi ko nga alam kung bakit ang aaga gumising ng mga bata) nagtitipon na kami sa tapat ng bahay namin. Strict parents ko eh, hindi pwede sa malayo. Hahahaha. Tapos 'yun. Gumagawa pa talaga siya ng mga tests namin. Effort pa sa pagpapa-photocopy 'yun. Kaya 'yung summer namin, worthwhile. Hahahaha.


Astig talaga si Raymond. Bata pa lang siya teacher na talaga 'yun gusto niyang maging. At natupad naman niya. Wow.


Ako kaya? Hmmm...


Gusto ko lamang sa buhay ay...


















yakapin mo ako.=)


Itchyworms.=)

Tuesday, February 24, 2009

Sailing...in Silence

Siguro nagtataka ang mga pangit kong kaibigan kung bakit wala ako sa kanilang tabi ngayon. Hahahaha. 5:30 na. Siguro nag-a-accounting 'yung mga 'yun kung pumasok sila. Hahaha.

Well never mind.

Happy Birthday na lang kay Partner.=) God bless. Always be happy. 'Yan ang wish ko para sa'yo. Sorry rin kung naiilang ka siguro sa akin or sa mga kaibigan ko.hehe=) 'Yun lang.=)hehe


Wala kasi akong maisip mai-post medyo nahihilo ako eh.=)


At as you can see pala, bago ang layout ko. Matagal ko na nagawa 'yan.hehe=) Best viewed using Mozilla. 'Yun lang talaga.=)

Tuesday, February 17, 2009

Easier To Lie - Aqualung


Easier To Lie
Aqualung


To bear the weight
and push into the sky
it's easier to lie
it's easier to lie

And honestly
to look you in the eye
it's easier to lie
it's easier to lie

To be the one
to be the only one
something has to give a lot
something has to give a lot

And who am I
to give you what you need
when I'm learning
just learning
Learning how to live and

to bear the weight...
and push into the sky
it's easier to lie
it's easier to lie

And honestly
to look you in the eye
it's easier to lie
it's easier to lie

To fill the space
the space you made for me
try to be the one you want
try to be the way you want

And maybe I
could be the one you need
if you'd only
show me
Show me how to live and

how to bear the weight
And push into the sky
it's easier to lie
easier to lie

And do what's right
when everything is wrong
it's easier to run
it's easier to

Never have
to look you in the eye
it's easier to lie
it's easier to lie

To bear the weight
and push into the sky
it's easier to lie

Rainy Days

December 17, 2008



I tried to catch the rain
To feel its cool, to feel the heavens.
The first drop on the palm sweet
The second is just amazing
The third, perfectly fit.
Each drop filling the heart,
Taking the shape of the hand.
No sooner when just as much as you wanted more,
You would realize it slipping in between your fingers,
Slipping through your hand
and dropping to the ground.
Waiting, Anticipating, Opening, Striving---Patience.
Until it all runs out.
Trying although you knew you cannot catch more rain.

Saturday, February 14, 2009

Araw ng mga Puso

Tinatamad ako mag-post ngayon eh pero palalampasin ko ba naman 'tong araw na 'to?



Syempre hindi.



Espesyal kaya 'tong araw na 'to.=)



Masaya kasi 'tong araw na 'to eh. Isa 'to sa mga inaabangan kong araw bawat taon.











HAPPY BIRTHDAY sa Mama ko!=)

Wednesday, February 11, 2009

Four Colors of Love

I watched Four Colors of Love also known as Things We Do That We Know We Will Regret earlier and I was kind of thinking. This four-part Korean drama stars Kim Jung Hwa. In Ah, Kim Jung Hwa, portrayed the life she had when she was 34, 28, 27 and 16 years old.


This drama was kind of "unusual" for a drama but the feelings, the thoughts, the ideas it wanted to communicate are quite relevant, I think. It is the drama for those who wanted to know more about existence. Well, that is my perception of the first two episodes I have already watched.


On the second episode entitled One Day Love Affair, In Ah got engaged to a man but somehow, she was unhappy. She must have had pre-nuptial jitters. That day, Korea was playing quarterfinals in the FIFA World Cup. Everybody was anticipating the game including her fiance. But In Ah did not want to watch soccer. And on that day, she met a man who said he was dying. He said he wanted to love her with all his heart even for just a day.


Flashback: This guy had a girl he liked before. He asked her out and they had a relationship. One day, that girl asked her to had a day off and be with her for that day. She had made a list of the things she wanted to do with him. But the guy sweetly refused. He said he would like to go to work for he wanted to have a good house with her someday. But for some reason, he broke up with her. (I don't really know why, may be it was because of his disease, diabetes and cancer.) She did not want to give up. She called him while she was in her car. She died in a car accident.


"I wanted to be a perfect man so that I can love perfectly." That was what that guy thought. (And I think that was the reason why he had broken up with her.) In Ah had her own issues too. She was asking herself if she had ever experienced love. She knew she really did not love her fiance but she said that she has no reason not to accept the proposal. But later, they broke up. (I think it was not the man's fault, he was just the catalyst.)


In the end, the one-day love affair ended. But still, they thanked each other. She, for seeking her out and he, for letting him find.


And for In Ah, something ended and a new start began. But something was still on her mind, "Did she really love truly for that day? What is love?"

_________________________________________________________________________________________


Siguro, people should focus on the present rather than the past or the future. Katulad noong nangyari doon sa lalaki, he was aiming for a good future kaso did he know the worth of what he had sacrificed for that? Isang araw lang naman. Ayan tuloy, naghanap siya ng babaeng mamahalin niya talaga kahit isang araw lang. Ang sabi pa nga doon eh, he should have loved at the moment he wanted to love and not on some other day.


Minsan kasi iniisip natin na gusto natin ng magandang future. At dahil doon sa desire na 'yun, marami tayong sina-sacrifice na mga bagay sa present. Ang hindi natin alam, minsan pinapalagpas natin 'yung kung ano talaga makakapagpasaya sa atin. Ang future nasa utak lang natin 'yan. Wala rin namang makakapagsabi talaga ng future natin kahit pagplanuhan pa natin 'to ng bonggang-bongga.


At oo, I've been there. Dati lagi kong iniisip kung anong meron sa future. And it made me happy/worry just thinking about it. Feeling ko alam ko hawak ko na siya eh. Kumbaga, alam ko kung ano 'yung mga dapat kong gawin. Pero in the end, wala rin. Expect the unexpected. Believe in the Lord. 'Yun lang siguro ang dapat mong gawin talaga.


Nandito ang "ngayon", hawak mo. Ano uunahin mo?

Tuesday, February 10, 2009

Sa Totoo Lang

Sa totoo lang, sobrang antok na antok na ako ngayon. My eyes are half-open. Pero ayoko pa matulog. Praning? Hindi naman masyado, medyo lang. Siguro...gusto ko kasi ng maraming ginagawa. Feeling ko kasi ang konti ng ginagawa ko hindi nae-exhaust 'yung energy ko sa katawan. Hindi yata maganda sa pakiramdam ang maging restless. Di'ba mga pips? Alam ko binabasa niyo 'to, 'wag na kayo umangal. Hahahaha. At saka siguro...ayoko ng mag-isip muna bago matulog. Sa totoo lang, torture 'yung ganoon eh. Ang mag-isip bago matulog. Maganda 'yung pagkahiga mo, tulog ka kaagad.

Sa totoo lang, dapat papatayin ko na 'tong PC eh. Pero wala, ayan na naman eh. Sabi ng utak/puso ko magsulat daw ako. Kaya eto. Chumochorva ako ng kung anu-ano rito. May masabi lang. Di'ba Jammy? Hahahaha.

Sa totoo lang, natutuwa talaga ako sa The Ginebra Songs Complete Collection na hiniram ko kay Gerby. Hahahaha. 'Yung tatay ko nga eh, nanonood ng TV biglang pinatay kasi pinarinig ko sa kanila 'to. Hahahaha. As usual, kontra na naman sina kapatid. Pero haller?! Ako kaya Ate dito kahit lagi nila sinasabi na ako pinakaisip bata dito. Hahahaha.

Sa totoo lang, sa ngayon, kahit feeling ko pagod ako, masaya ako. Not masaya, masaya. Gets? O malabo? Hahahaha. Uhmmm...let me explain. Kasi 'yung mga tao usually they search for their ultimate happiness. Sa kanila, 'yung happiness, something ethereal. Parang ganoon. Ang hindi nila alam, happiness is...let me sing you a Peanuts song so you'll understand. Naririnig ko 'to dati palagi noong high school eh. Hahaha. So eto na siya:





CHARLIE BROWN
I'm so happy. That little red-headed girl dropped her pencil.
It has teeth marks all over it. She nibbles her pencil.
She's human! It hasn't been such a bad day after all.
Happiness is finding a pencil

SNOOPY
Pizza with sausage

LINUS
Telling the time

SCHROEDER
Happiness is learning to whistle

LINUS
Tying your shoelace
For the very first time.

SALLY
Happiness is playing the drum
In your own school band.

CHARLIE BROWN
And happiness is walking hand in hand.
Happiness is two kinds of ice cream...

LUCY
Knowing a secret...

SCHROEDER
Climbing a tree.

CHARLIE BROWN
Happiness is five dif'rent crayons...

SCHROEDER
Catching a firefly...
Setting him free.

CHARLIE BROWN
Happiness is being alone ev'ry now and then.

ALL
And happiness is coming home again.

CHARLIE BROWN
Happiness is morning and evening,
Daytime and nighttime too.
For happiness is anyone and anything at all
That's loved by you.

LINUS
Happiness is having a sister

LUCY
Sharing a sandwich

LUCY AND LINUS
Getting along-

ALL
Happiness is singing together when day is through.
And happiness is those who sing with you.
Happiness is morning and evening,
Daytime and nighttime, too,

CHARLIE BROWN
For happiness is anyone and anything at all
That's loved by you.

LUCY
You're a good man, Charlie Brown.


Sa totoo lang, maganda talaga tingnan ang langit no? Araw man o gabi.=)

Sa totoo lang, hindi ko sure kung tama 'yung lyrics eh, copy-paste lang eh. Hahaha.

Sa totoo lang, favorite ko si Snoopy eh. Snoopy nga 'yung bag ko noong Grade 5 ako eh. Pero mas favorite ko si Robby Rabbit. Robby Rabbit 'yung bag ko noong Grade 2 at 4. Hahahaha.

Sa totoo lang, hindi ko talaga kabisado 'yan eh. Pero alam ko siya kahit papano. Isip-bata na kung isip-bata. Hindi naman ako childish eh, child-like lang.=)

Sa totoo lang, dapat na talaga kong matulog eh. Pero medyo nawala 'yung antok ko.

Sa totoo lang, pinapakinggan ko ngayon SpongeCola. Wala Kang Katulad.

Sa totoo lang, I want you to be happy, too.=) Hindi man perpekto ang mundo, ang mga tao, may mga bagay man na hindi na natin mababago, sana ma-appreciate mo 'yung mga simpleng bagay na hindi mo masyadong binibigyang-pansin.

Sa totoo lang, salamat sa mga nanlilibre at nagpapahiram sa akin ng kung anu-ano gaya ng CD ni Gary Granada(hihihi), sa nanlilibre sa akin ng kung anu-ano lalo na 'yung pinaka mga gusto kong pagkain tulad noong ice cream at orange. Tiniis ko talagang hindi bumili noon eh. Hahahaha. Well you know, the best things in life are FREE. Hahahaha. Salamat pips. Salamat Pakwans.

Sa totoo lang, 'yung mga sinusulat ko dito ngayon eh 'yung mga usual na naiisip ko bago matulog. Kaya matutulog na ko.=)

Monday, February 9, 2009

Happiness - The Fray

Happiness is just outside my window
Would it crash blowing 80-miles an hour?
Or is happiness a little more like knocking
On your door, and you just let it in?

Happiness feels a lot like sorrow
Let it be, you can’t make it come or go
But you are gone- not for good but for now
Gone for now feels a lot like gone for good

Happiness is a firecracker sitting on my headboard
Happiness was never mine to hold
Careful child, light the fuse and get away
‘Cause happiness throws a shower of sparks

Happiness damn near destroys you
Breaks your faith to pieces on the floor
So you tell yourself, that’s probably enough for now
Happiness has a violent roar

Happiness is like the old man told me
Look for it, but you’ll never find it all
But let it go, live your life and leave it
Then one day, wake up and she’ll be home
Home, home, home

Thursday, February 5, 2009

!@#$%^&*

Lately napapraning ako sa mga bading.














Hindi ko alam kung bakit.

Wednesday, February 4, 2009

GF

Among the Pakwans, may mga nabubuong relasyon. Yep. Relasyon. Hahahaha. Take note: Puro babae ang Pakwans. Mga girl friends kami pero among those meron akong girlfriend(GF). Siya ay si GF aka Pags aka Paganini aka Tae aka Buko. Pero para sa akin ay siya si GF.=) Don't get me wrong, girlaloo talaga ako. Hahahaha. Tawagan lang talaga namin 'yun.

Una kong nakilala si Jo(hindi pa kami mag-GF noon) eh through Gerby. Classmates kasi sila tapos kasabay namin sila kumakain tuwing tanghali. Noong una, sabi nila Gerby at iba pang Pakwans(pero hindi pa kami Pakwans dati), eh magkakasundo daw kami ni GF kasi isip bata din daw si GF eh. Naisip ko naman, isip bata nga ako pero hindi naman ako maharot at magulo tulad ni GF. So dineadma ko lang. Pero kahit dati pa lang lagi na kong natatawa kay GF. Hahahahaha.

Hindi ko nga masyado maalala kung pano ba kami naging mag-GF nito ni GF eh. Kung 'yung "relasyon" ba namin eh nag-umpisa noong isang beses na nag-drama ako sa kanya sa may playground, hindi ko alam. Ang topic namin noong tanghaling 'yun eh about kasawaan. Doon ko unang nakita si GF na seryoso. Hahahaha. Doon ko rin naisip na sensitive talaga si GF sa feelings ng iba kahit, alam niyo 'yun, kahit palagi siyang nanlalait ng mga tao, sensitive pa rin siya sa feelings ng iba lalo na sa mga friends niya. At doon ko rin naisip na magka-ugali pala talaga kami nito ni GF. From the clumsiness to the takot sa commitment to the madali kami pareho magsawa, etc. Kaya nga lang, mas maingay talaga si GF kesa sa akin. Tuwing mag-uusap sila ni Pags(Jammy) eh ako lagi lang tumatawa. Hahahahaha. Kasi nakakatawa talaga sila. Sila ang #1 at #2 sa Pakwans sa pagiging bad. At nagtatalo pa rin sila hanggang ngayon kung sino ang #1 kasi ayaw nila umamin pareho. Hahahahaha.

Kapag may mga bagay na hindi ko masabi sa iba(i.e. Gerby and Josette) eh kay GF ko sinasabi. Lahat yata ng issues sa buhay ko alam ni GF. Siguro ako rin, kahit papano alam ko 'yung issues sa buhay niya. From the lalaki to the family matters to the school problems,etc. napag-uusapan namin. At tuwing may mapapag-usapan kami, lagi na lang pareho kami ng naiisip. Hahahaha. For example, gaya nga ng sabi ko, pareho kaming madali magsawa sa mga bagay-bagay tulad ng isang topic na hindi matapos-tapos, lalaki, etc. Hahahaha.

Si GF matapang din 'yan pwera nga lang sa mga crush niya. Hahahaha. Walang inaatrasan 'yan kahit lalaki pa 'yan at kahit malaki pa. Hahahahaha. Kapag naasar siya, asar talaga siya. Naalala ko pa, alam ko merong issue tungkol sa Zagu eh. Tama ba? Hahahaha. Palagi siya nagwo-walk out pag napipikon siya. Pero dati pa 'yun. Ngayon hindi na siya nagwo-walk out. Di ba GF? Nagwo-walk out din nga pala siya kapag nakikita niya 'yung mga crush niya. Hahahaha. Alam ko nauna talaga si GF kay Ben eh, eh naging crush ko din, kaya share na kami. Di ba GF? Hahahaha. Kaso na-cancel kami dahil kay Yoda. Hahahaha. So ngayon, pinagtitiyagaan namin si Ben Placson. Hahahahahaha. Ay ayaw pala ni GF doon. Kay Parahiman na pala siya ngayon na naging kaboses ni Pags for a day or two. Hahahahahahaha. Husky voice. Hahahahaha.

Kahit na lagi akong inaaway niyan ni GF at bigla na lang nakikipag-cool off, love ko pa rin 'yan. Hahahaha. Hihihi. At remember: Andito ako, anjan ka, we'll be okay. Tama ba? Hindi ko maalala 'yung exact words eh. Hehehe. Pero GF, salamat ah. Salamat talaga kasi andiyan ka. Salamat sa walang sawang pakikinig sa mga walang kakwenta-kwenta kong mga issues. Hahahaha. Salamat sa pagtangkilik. Hindi ko alam kung ano nang nangyari sa akin kung wala ka. Hahahaha. Syempre ganoon din sa Pakwans. Alam ko naman kasing bukod sa pamilya ko eh kayo lang ang totoong nagmamahal sa akin kahit na ganito lang ako. Hahahahahahaha. Salamat.

( O ayan GF...nagawa na ba kitang istariray?! Hahahahahaha.=)) )

Sunday, February 1, 2009

Believing Without Fear - Paulo Coelho

paulocoelhoblog.com


The warrior of the light believes. Just like children believe.

Because he believes in miracles, miracles begin to happen. Because he is sure that his thought can change his life, his life begins to change. Because he is sure that he will find love, this love appears.

From time to time he is disappointed. Sometimes he gets hurt.

And then he hears comments like: “that fellow’s so naive!”

But the warrior knows that it is all worthwhile. For each defeat he counts two victories in his favor.

All those who believe know this.

paulocoelhoblog.com