Yan ang title ng movie na showing ngayon sa CinemaOne. Natataon kasi magba-bagong taon na. Natataon kasi about breakups eh. And the hardships of (not) moving on.
At probably yan ang dahilan kung bakit nagpo-post ako dito sa blog na to ngayon. Kasi nararamdaman ko na it's already time to break up and move on. Tama nga sila, walang forever. Haha.
At ito lang yung outlet ko na kung saan walang huhusga sa 'kin. Kasi malamang, kung sa mga kaibigan ko to sasabihin, ang iisipin nila siya yung tama at ako yung mali. Kasi iisipin nila, mas mature siya, mas tama siya.
Pero hindi naman nila alam diba? Kami lang naman yung nakakaalam talaga.
Kahapon ko pa iniisip kung saan ako, saan siya at saan kami nagkamali. At naisip ko, ngayong taon (2014 pa naman diba), hindi kami nagtravel, hindi kami masyado lumalabas para manood ng movies, at netong last quarter, bihira na rin kami magkita, magbonding. Hindi tulad nung dati.
Hindi tulad nung dati kasi naging busy kami. Naging busy ako simula nung mag-aral ulit ako. Naging busy siya sa bago niyang trabaho. Hindi rin ako makapagyaya ng travel or gala kasi kailangan ko bayaran yung tuition fees ko.
Gaya nga ng sinabi ko sa kanya, siguro kailangan niya ng freedom, kasi he is already showing those signs. He won't say where he was, what he was doing. I still trust him, yes, however, maybe he doesn't know it, but it seems like he doesn't want me in there, like he doesn't want to include me in his day.
Sabihin na OA ako, pero lahat naman tayo may standards or expectations sa relationship. You will know when you get there. At saka it didn't happen only once, it became habitual. Di naman siya dati ganun. He already has plans that doesn't include me.
Siguro nagsawa rin naman siya kasi I can be irrational at times. I can be a little too demanding of his time and attention. But tell me, sino bang babae ang hindi ganun?
Kaya siguro, it's better for me to be alone. I don't want to bring anyone down. Pessimistic, huh?
Sana lang, sana lang, tama itong desisyon na 'to. Yan ang pinagppray ko. Sana it will be better for the both of us. Sana magawa niya lahat ng gusto niya gawin, ako sana maging CPA na.
Kasi feeling ko, mahihirapan ako magmove on gaya ni Toni Gonzaga sa palabas na to. Pero at least, they were able to achieve something for themselves.
Kaya happy new year sa ting lahat. Haha. Sorry for the sad post this new year. But as they say, new year, new life. Nakakatakot pero #we have to go on.
swee+art
Wednesday, December 31, 2014
Wednesday, January 2, 2013
Happy New Year!
Bago ang lahat, Merry Christmas and Happy New Year sa inyo! :)
Alam ko hindi na ko masyado masipag mag-GM sa mga contacts ko pero bumabati pa rin naman ako sa FB at sa mga nagtetext sa akin. Thank you at naalala niyo ko. :D
Anyway, feeling ko hindi kumpleto talaga ang holiday season ko. Why? Kasi hindi ko nakita 'yung mga friends ko noon. May Christmas eklaver nga, hindi naman ako nakasama. :( Nilagnat kasi ako nun eh. Friday super weak ako. Medyo um-okay nung Saturday, pero Saturday na kasi 'yung overnight. Di ko talaga keri pa. Family lang and si Hubby (nyehehe). Iniisip ko na nga lang na magkikita-kita rin kami next week.
Next week na 'yun diba? Ang Ilocos. Hehehe. Excited na ko. :D
Anyway, back to work na ko ulit. Pero heto at nagb-blog ako. Haha. Iniisip ko na namang mag-re..... Kaso ayaw ko pa masyadong i-feed dahil nakakailang buwan pa lang ulit ako. Niyahaha.
Wala bang perfect job? LOL. Most probably, wala. Pero I'm trying to find something that I want to be in, want to do, etc.
Sana mahanap ko ngayong taon. :D
'Yun lang, sumasakit na kasi 'yung likod ko. Emf. Hahaha.
Alam ko hindi na ko masyado masipag mag-GM sa mga contacts ko pero bumabati pa rin naman ako sa FB at sa mga nagtetext sa akin. Thank you at naalala niyo ko. :D
Anyway, feeling ko hindi kumpleto talaga ang holiday season ko. Why? Kasi hindi ko nakita 'yung mga friends ko noon. May Christmas eklaver nga, hindi naman ako nakasama. :( Nilagnat kasi ako nun eh. Friday super weak ako. Medyo um-okay nung Saturday, pero Saturday na kasi 'yung overnight. Di ko talaga keri pa. Family lang and si Hubby (nyehehe). Iniisip ko na nga lang na magkikita-kita rin kami next week.
Next week na 'yun diba? Ang Ilocos. Hehehe. Excited na ko. :D
Anyway, back to work na ko ulit. Pero heto at nagb-blog ako. Haha. Iniisip ko na namang mag-re..... Kaso ayaw ko pa masyadong i-feed dahil nakakailang buwan pa lang ulit ako. Niyahaha.
Wala bang perfect job? LOL. Most probably, wala. Pero I'm trying to find something that I want to be in, want to do, etc.
Sana mahanap ko ngayong taon. :D
'Yun lang, sumasakit na kasi 'yung likod ko. Emf. Hahaha.
Tuesday, October 16, 2012
Kelan Kaya?
Ayun, kakatapos lang ng board exam. At may mga kakilala na naman ako na naging CPA. Dumadami na sila, habang ako heto, ganun pa rin. Haay.
Kelan kaya ako magiging CPA. Gusto ko mag-enrol kaso mahirap magtrabaho habang nag-aaral eh. Gusto ko nakapokus lang ako para mag-top ako. Hahaha.
Pero kung makakakuha lang ako ng ticket (i.e. BSA course), alam ko papasa naman ako. Dalawang beses ko na kasi hindi makuha 'yung ticket. Nung una kasalanan ko naman talaga, 'yung pangalawa kasalanan ng sistema. Sa pangatlo kaya, makukuha ko na 'yung ticket?
Anyway, bagong work na nga pala ako. At mag-one month na ko dun. Grabe ang bilis. Feeling ko last week lang ako nag-umpisa. Okay naman ako dun. Nung una sinusungitan ako ni Employee#1 (yeah, ang employee number niya ay 0001), ngayon medyo hindi na. Hahaha. Ganun pala talaga siya, akala ko sa akin lang siya ganun. Emf.
Pero apat lang kami dun sa opisina. Hahaha. Nung una medyo nakakapanibago talaga, tapos hindi ko pa sila maintindihan pag naguusap. Pero nasasanay na rin ako, at mabait din naman sila. Masarap naman ang buhay ko run. HAHAHA. Madaming pagkain. :D
Pero gusto talaga maging CPA, kelan kaya?
Kelan kaya ako magiging CPA. Gusto ko mag-enrol kaso mahirap magtrabaho habang nag-aaral eh. Gusto ko nakapokus lang ako para mag-top ako. Hahaha.
Pero kung makakakuha lang ako ng ticket (i.e. BSA course), alam ko papasa naman ako. Dalawang beses ko na kasi hindi makuha 'yung ticket. Nung una kasalanan ko naman talaga, 'yung pangalawa kasalanan ng sistema. Sa pangatlo kaya, makukuha ko na 'yung ticket?
Anyway, bagong work na nga pala ako. At mag-one month na ko dun. Grabe ang bilis. Feeling ko last week lang ako nag-umpisa. Okay naman ako dun. Nung una sinusungitan ako ni Employee#1 (yeah, ang employee number niya ay 0001), ngayon medyo hindi na. Hahaha. Ganun pala talaga siya, akala ko sa akin lang siya ganun. Emf.
Pero apat lang kami dun sa opisina. Hahaha. Nung una medyo nakakapanibago talaga, tapos hindi ko pa sila maintindihan pag naguusap. Pero nasasanay na rin ako, at mabait din naman sila. Masarap naman ang buhay ko run. HAHAHA. Madaming pagkain. :D
Pero gusto talaga maging CPA, kelan kaya?
Subscribe to:
Posts (Atom)