Kung makikita mo 'yung mga batang palaboy na 'yun, lalo na 'yung mga nandoon sa JRU, maawa ka eh. Ang babata pa nila pero nagttrabaho na sila. Nangongolekta yata sila ng mga plastic cups, bottles, etc. para ibenta at namamalimos na rin at the same time.
Madadama mo 'yung hirap nila sa pagttrabaho pero wala namang nangyayari sa kanila. Bakit ganoon?
And on second thought, maswerte pa rin ako kaysa sa kanila.
Kung pwede lang sumama sa kanta, sasama na lang ako Wag Ka Nang Umiyak ng Sugarfree. At least iyon, nandiyan pag kailangan mo. Nandiyan kapag malungkot ka. Hindi ka iiwan. At sasabihan ka ng 'wag ka nang umiyak'.
I just want peace of mind. Peace of heart.
No comments:
Post a Comment